เรื่องสยอง…มันคืออะไร?

วันนี้ฉันได้ออกไปช้อปปิ้งกับเพื่อนสนิท แพรวกับฉันซื้อเสื้อผ้ามากมายจนแบกกลับบ้านแทบไม่ไหวเพราะเราทั้งคู่ไม่ได้ซื้อเสื้อผ้าใหม่เป็นเวลานานมาก เราทั้งสองเหนื่อยจากการช้อปปิ้งจึงหาที่นั่งพักโดยการเข้าไปหาของอร่อยๆ กินในร้านปิ้งย่าง เมื่อเราทั้งสองอิ่มกันแล้วก็เช็คบิลและแยกย้ายกันกลับบ้าน เมื่อฉันถึงบ้านก็ลองชุดที่ซื้อมาใหม่และทำการซักเสื้อผ้าตากไว้เพื่อที่จะได้ใส่เสื้อผ้าใหม่เร็วๆ

 

เมื่อฉันจัดการกับเสื้อผ้าที่ซื้อมาใหม่เรียบร้อยแล้วฉันก็นั่งคุยกับพ่อแม่และน้องสาวของฉัน เมื่อถึงเวลาแยกย้ายกันเข้านอนฉันจึงได้โทรหาแพรวว่าลองชุดใหม่แล้วเป็นยังไงบ้าง แต่เมื่อโทรไปแพรวไม่รับสายฉันคิดว่าเดียวแพรวคงโทรกลับมา เมื่อเวลาผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงแม่ของแพรวก็โทรหาฉันบอกกับฉันว่าแพรวเสียชีวิตแล้วที่บ้านเธอ ฉันตกใจรีบวิ่งไปบอกพ่อกับแม่ของฉันให้ท่านทั้งสองไปส่งฉันที่บ้านแพรว เมื่อเดินทางมาถึงบ้านแพรว ทั้งรถกู้ภัยและตำรวจต่างมากันเต็มไปหมด ด้วยความเป็นห่วงฉันรีบเดินไปหาแม่ของแพรวและไถ่ถามสาเหตุต่างๆ

 

แพรวอาศัยอยู่กับแม่ของเธอเพียงสองคน พ่อของแพรวเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งหลายปีก่อน ฉันคอยปลอบแม่ของแพรว และพ่อแม่ของฉันก็ไถ่ถามตำรวจที่เข้ามาจัดการเรื่องต่างๆ แม่ของแพรวเล่าให้ฉันฟังว่า เมื่อแพรวกลับมาถึงบ้านทุกอย่างก็ปกติดี พอเธอขึ้นไปบนห้องนอนของเธอก็เริ่มเก็บตัวเงียบ พอถึงเวลาทานข้าวแม่ขึ้นไปเรียกก็ไม่มีเสียงขานรับ แม่คิดว่าแพรวคงเหนื่อยจากการเดินช้อปปิ้งทั้งวันจึงปล่อยให้เธอได้นอนพักผ่อน

 

สักพักแม่ของแพรวก็ได้ยินเสียงแพรวพูดอยู่กับใครสักคนในห้องนอน…”ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน ไปไกลๆ” แม่ก็คิดว่าแพรวคงคุยโทรศัพท์กับแฟน เมื่อแม่เดินขึ้นมาเสียงก็เงียบแม่ก็ยังคงคิดว่าอาจจะทะเลาะกับแฟนของเธออยู่และอาจจะไม่อยากให้แม่รู้กลัวแม่คิดมากเลยเงียบไปก่อน แม่ไม่อยากกวนใจแพรวก็เลยปล่อยให้แพรวอยู่คนเดียว เวลาผ่านไปไม่ถึงชั่วโมงแพรวกรีดร้อง แม่รีบวิ่งขึ้นไปเคาะประตูห้องนอนของแพรว เธอไม่ขานรับและไม่ยอมเปิดประตูห้องนอน แม่รีบวิ่งไปเอากุญแจสำรองมาเปิดประตูห้องนอนเข้าไป

 

 

ในตอนนั้นแพรวกลัวอะไรสักอย่างลนลานและร้องไห้ฟูมฟาย พูดซ้ำไปซ้ำมา…”อย่ามายุ่งกับฉัน!!! ออกไป!!!” แบบนี้ตลอดเวลาดวงตาของแพรวเบิกกว้างเหมือนเห็นอะไรสักอย่างอยู่เบื้องหน้า เมื่อแม่เข้าไปจับตัวเธอไว้เธอก็ปัดแม่ออกไม่ให้เข้าใกล้ เมื่อแพรวลุกขึ้นเธอหันมามองแม่และบอกกับแม่ว่า…ขอโทษค่ะแม่ ทันใดนั้นแพรวก็วิ่งพรวดไปเปิดหน้าต่างและทำท่าจะกระโดดออกไป แม่เปร่งเสียงออกไปห้ามแพรวไม่ให้กระโดดแต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว แพรวกระโดดลงจากหน้าต่างในห้องนอนชั้น 2 ลงไปพื้นหญ้าหน้าบ้าน

 

แม่รีบวิ่งลงไปดูแพรวที่นอนเจ็บอยู่นอกบ้าน แต่จู่ๆ กระจกหน้าต่างก็แตกอย่างไม่มีสาเหตุและร่วงลงมาตรงที่แพรวนอนอยู่ ปักลงไปที่คอของแพรว เลือดของแพรวพุ่งออกมาสาดกระเซ็นไปทั่วพื้น แพรวดิ้นพรวดพราดพยายามจะส่งเสียงบอกอะไรสักอย่าง แต่ไม่ทันได้เปล่งเสียง แพรวก็ขาดใจตายไปเสียก่อน ในเวลานั้นแม่กรีดร้องจนเพื่อนบ้านวิ่งมาดูเห็นเหตุการณ์และโทรแจ้งตำรวจ นั่นเป็นเรื่องที่แม่ของแพรวเล่าให้ฉันฟัง

 

 

เรื่องราวทุกอย่างจบลงฉันยังคงคิดถึงแพรว และสงสารแม่ของแพรวที่สูญเสียแพรวไป ฉันนั่งคุยกับพ่อแม่ของฉันเรื่องแพรวว่าเธอเป็นอะไร ไม่มีใครให้คำตอบได้ เหตุการณ์วันนั้นก็มีแต่เพียงแม่ของแพรวเท่านั้นที่เห็น ฉันไม่รู้ว่าแพรวเห็นอะไรในห้องนอนของเธอและตัวเธอเองไปทำอะไรมาหรือเปล่า!!! คำตอบนั่นยังคงเป็นปริศนาอยู่เรื่อยมา

 

By…หัวกลม