เรื่องสยอง…ทำแท้ง

วันนี้ในหมู่บ้านมีงานศพหญิงตายทั้งกลม ศักดิ์และเพื่อนๆ จึงไปช่วยงานศพกันที่วัด เธอถูกสามีทิ้งหลังจากที่รู้ว่าตั้งครรภ์ เธอไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนมีแต่คนในหมูบ้านที่พอจะช่วยเหลือได้

 

หลังจากเสร็จงานสวดศพคืนแรก ศักด์และเพื่อนๆ ต่างพากันกลับบ้าน เพื่อนคนหนึ่งจึงพูดขึ้นมาว่า…ไหนๆ ก็ผ่านบ้านพิม(หญิงตายทั้งกลม)เราแอบเข้าไปดูกันหน่อยเห็นชาวบ้านเขาล่ำลือกันว่าตายอย่างสยดสยองเลือดท่วมบ้าน ด้วยวัยคึกคะนองจึงได้ชวนกันเข้าไปดู แต่ศักดิ์ก็ยังลังเลอยู่ครู่หนึ่งว่าจะเข้าไปดีไหมจะเป็นการลบหลู่ผู้ตายหรือเปล่าและสิ่งที่น่าคิดมากที่สุดคือผีตายทั้งกลมเขาว่าเป็นผีที่เฮี้ยนนัก

 

เมื่อตัดสินใจที่จะลองพิสูนจ์ความเฮี้ยนจึงได้แอบเดินเข้าไปในบริเวณบ้านหญิงที่ตายทั้งกลม บ้านเธอช่างเงียบสงัดมีเพียงแสงจากดวงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามา ศักดิ์และเพื่อนๆ ใช้ไฟจากมือถือเป็นเครื่องช่วยให้สว่างในการมองเห็นอีกทาง พวกเขาเดินวนรอบบ้านหาทางที่จะเข้าไปดูภายในบ้านแต่ประตูหน้าต่างก็ล๊อคหมดทุกบาน ศักดิ์และเพื่อนๆ จึงส่องผ่านหน้าต่างมองทะลุเข้าไปภายในบ้านก็ไม่เห็นอะไร ทุกคนจึงชวนกันกลับบ้าน ยังไม่ทันที่จะก้าวขากันไปไหนศักดิ์และเพื่อนๆ ก็ได้ยินเสียงเหมือนคนอยู่ภายในบ้าน ทุกคนต่างตกใจคิดว่าเป็นสามีหญิงตายทั้งกลมกลับมาจึงหาที่หลบก่อนแล้วค่อยคิดวิธีหนีออกไปหากวิ่งหนีตอนนี้ชายผู้เป็นสามีนั้นอาจจะเห็นแล้วก็ไปแจ้งตำรวจก็เป็นได้ ด้วยความกลัวว่าจะโดนข้อหาบุกรุกจึงหาที่หลบกันก่อน

 

ในขณะนั้น ทุกคนก็พลันเหลือบมองเข้าไปในบ้านโดยมีแสงจากดวงจันทร์สาดส่องช่วยในการมองเห็นได้ชัดเจนขึ้น ภาพที่เห็นคือมีผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังยืนนิ่งก้มมองดูอะไรสักอย่าง ในมือเธอถือเหล็กเส้นเล็กๆ ปลายเหล็กเป็นตะขอ เธอเดินตรงไปที่เก้าอี้ตัวหนึ่งภายในบ้านและใช้มือลูบท้องตัวเองเบาๆ พร้อมพูดออกมาว่า…”มึงนี่เป็นมารหัวขนจริงๆ ถ้าไม่มีมึงสักคนกูก็ไม่ถูกทิ้งแบบนี้”

 

เธออ้าขาและยกขึ้นเหยียบกับขอบเก้าอี้และใช้เหล็กเส้นเล็กๆ สอดเข้าไปในช่องคลอด สักพักเธอก็ดึงเหล็กเส้นนั้นออกมาพร้อมหยิบขวดเหล้าที่เตรียมไว้อยู่ข้างๆ กระดกทันที ผู้หญิงคนนั้นทำแบบนั้นหลายรอบสักพักเธอมีเลือดไหลออกมาสีหน้าของเธอดูเหมือนจะเจ็บปวดทรมานอย่างมาก เลือดของเธอไหลหยดลงตามขาและไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เธอดิ้นทุรนทุรายทรุดลงกับพื้น ในขณะนั้นมีเด็กกำลังออกมาจากท้องของเธอพร้อมกับสายรกที่หลุดออกมา

 

 

ผู้หญิงคนนั้นกรีดร้อง… “มึง!!! กูเกลียดมึง!!! แต่จู่ๆ เด็กคนนั้นคลานเข้าไปหาเธอใกล้ๆ และยิ้มเยาะให้กับเธออย่างเป็นสุขราวกับไม่ใช่คน ผู้หญิงคนนนั้นบีบคอเด็กสุดแรงเท่าที่มี แต่เด็กคนนั้นก็ไม่มีทีท่าว่าจะเป็นอะไร ผู้หญิงคนนั้นปลุกปล้ำกับลูกของเธอ ส่วนเลือดที่ไหลออกมาก็ไม่มีทีท่าจะหยุด ทั้งเธอและลูกกลิ้งไปตามพื้นตัวเธอและลูกเปื้อนเลือดน่าสยดสยอง เธอกรีดร้องมากกว่าเดิม เด็กคนนั้นได้แต่คลานเข้าไปใกล้ๆเธอและพูดกับเธอว่า…

 

“หนูรักแม่ถึงแม่จะเกลียดหนูก็ตาม” “ในเมื่อไม่ต้องการหนูแล้วทำไมแม่ถึงรักสนุกอย่างเดียวล่ะ มันไม่ใช่ความผิดของหนูเลยจะฆ่ากันทำไม แล้วพ่ออยู่ไหน” เด็กคนนั้นก็หัวเราะออกมา… “ไปอยู่ด้วยกันนะแม่จ๋า” สายรกที่หลุดออกมาก็เลื่อยพันคอหญิงคนนั้น ศักดิ์และเพื่อนๆ กลัวจนทำอะไรไม่ถูกกับสิ่งที่เห็น เมื่อหญิงคนนั้นกับเด็กน้อยกำลังหันมาทางพวกเขาและพูดว่า… “พ่อจ๋า” “ผัวจ๋า” ไปอยู่ด้วยกันนะ

 

และสติของทั้งหมดก็ดับลง มารู้สึกตัวอีกทีเมื่อได้ยินเสียงพ่อกับแม่เรียกอยู่ข้างๆ “ศักดิ์ ศักดิ์” และมีชาวบ้านมุงผมและเพื่อนๆ กันเต็มไปหมด

 

By…หัวกลม