เรื่องฆาตกรรม…ติ่มซำ

 

ป้าสมพรหญิงวัยกลางคนมีลูกสาวที่ไม่ค่อยสมประกอบ 1 คน ส่วนสามีของป้าสมพรนั้นหายสาบสูญไปนานหลายปีไม่มีข่าวคราวอีกเลย แกเปิดร้านขาย ติ่มซำ ร้านของป้าสมพรอยู่ในซอยเป็นตึกแถวสามชั้น แกและลูกสาวพักอาศัยอยู่ที่ร้านกับลูกจ้างต่างด้าวอีก 1 คนที่ป้าสมพรจ้างใว้ช่วยงานในร้าน

 

ร้านติ่มซำป้าสมพรมักจะมีลูกค้ามากมายเดินทางมากินไม่เว้นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ แกจะมีลูกค้าประจำและลูกค้าใหม่ๆ เข้ามาเรื่อยๆ ซาลาเปา ฮะเก๋า ขนมจีบ ไส้ข้างในจะเต็มไปด้วยเนื้อที่อัดแน่น จิ้มกับซอสที่เตรียมไว้ รสชาติอร่อยเป็นที่ถูกใจของลูกค้า ร้านแกเปิดตั้งแต่เช้าจนถึงช่วงเย็นแกก็จะเริ่มเก็บของปิดร้าน

 

ป้าสมพรเป็นคนไม่ค่อยพูดชอบยิ้มอย่างเดียว ดูจากภายนอกแล้วแกท่าทางใจดี ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ชอบไปกินติ่มซำป้าสมพร แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมป้าสมพรแกเปลี่ยนลูกจ้างบ่อยมาก หรืออาจจะเป็นเพราะงานที่ร้านนั้นหนักและเหนื่อยมาก แถมมีลูกค้ามากมายตั้งแต่เช้าจนร้านปิดและแกเองก็จ้างลูกจ้างเพียงแค่คนเดียวอาจทำให้ลูกจ้างทนไม่ไหวลาออกไปก็เป็นได้

 

ผมอาศัยห่างจากร้านป้าสมพรไม่ไกลมาก ในช่วงนี้ผมเดือนร้อนเรื่องเงิน ที่มีค่าใช้จ่ายมากกว่ารายรับที่ได้มา ผมพยายามหาทางออกแต่ก็ไม่เจอเสียที ผมเดินไปเรื่อยๆ และใช้ความคิดหาทางออกเรื่องเงินจนกระทั่งถึงหน้าร้านติ่มซำป้าสมพร แต่น่าเสียดายที่ร้านติ่มซำป้าสมพรเก็บของเตรียมปิดร้านแล้ว ผมยืนมองอยู่ห่างๆ ลูกจ้างและป้าสมพรกำลังขะมักเขม้นช่วยกันเก็บร้านโดยลูกสาวของแกช่วยงานเล็กๆ น้อยๆ อยู่ข้างๆ

 

ความคิดชั่ววูบของผมก็เกิดขึ้น ผมกำลังคิดว่าป้าสมพรอาศัยอยู่กับลูกสาวที่ไม่ค่อยสมประกอบและลูกจ้างด่าวด้าวอีก 1 คน ร้านติ่มซำป้าสมพรขายดีทุกวันและมีลูกค้ามากมาย ในแต่ละวันป้าสมพรคงได้เงินจากการขายติ่มซำเป็นจำนวนมาก หากผมรอเวลาที่เหมาะสมแอบเข้าไปภายในร้านของป้าสมพรและขโมยเงินหรือของมีค่ามาขายผมก็น่าจะหมดปัญหาเรื่องเงินไปได้ในระยะหนึ่งเพราะนั้นเป็นหนทางเดียวที่ผมคิดออกและเป็นวิธีที่ได้เงินรวดเร็วที่สุด

 

ผมรีบกลับไปวางแผนทันที รอเวลาและโอกาสที่เหมาะสมและรีบลงมือ ผมไปถึงร้านติ่มซำป้าสมพรประมาณ ตี1 ผมปิดหน้าตาตัวเองเอาไว้ไม่ให้ใครเห็นและแอบปีนเข้าไปภายในร้านป้าสมพร เวลานี้ทุกคนคงกำลังนอนหลับกันอยู่ เป็นการดีที่ผมจะรีบหาของมีค่าแล้วรีบออกจากที่นี่ทันที ผมพยายามเปิดลิ้นชักที่เก็บเงินที่ถูกล๊อคไว้ ผมพยายามหาวิธีเปิดแต่ก็ไม่ได้เสียทีจึงมองหาของมีค่าอย่างอื่นแทนเงิน ผมค่อยๆ เดินดูรอบๆ แต่ก็หามีไม่ ผมเริ่มอ่อนใจที่จะขโมยของคนอื่นจึงจะกลับออกไปแบบมือเปล่าและหาวิธีหาเงินแบบสุจริต

 

แต่ทันใดนั้นผมก็ได้ยินเสียงคนเดินมาข้างหลัง เมื่อรู้สึกอีกทีผมก็ล้มลงตรงพื้นที่ยืนอยู่ ผมเห็นป้าสมพรและลูกสาวของแกยืนยิ้มมุมปากให้กับผม สายตาผมเริ่มพร่ามัวลงแต่หูของผมได้ยินสองแม่ลูกคุยกันว่าจะทำยังไงกับผมดี

 

ป้าสมพร…”รอบนี้ลูกจะจัดการหรือให้แม่จัดการดีจ๊ะ”
ลูก…”รอบนี้หนูขอจัดการเองนะคะ นานมากแล้วที่ไม่ได้ทำแบบนี้”
ป้าสมพร..”ได้สิจ๊ะลูกแม่ ร้านของเราไม่ได้มีติ่มซำเนื้อคนมานานมากแล้วเดี๋ยวลูกค้าจะหมดอร่อยกันพอดี” และทั้งสองก็หัวเราะกันเบาๆ!!!

 

ทันใดนั้นลูกจ้างของป้าสมพรก็เดินลงจากชั้นสองมา เธอคงได้ยินเสียงเอะอะเลยทำให้เธอตื่นและลงมาดู ผมพยายามเอื้อมแขนไปจับขาป้าสมพร และขอร้องให้ไว้ชีวิตลูกจ้างของแก ส่วนตัวของผมนั้นผมรู้ดีว่าไม่รอดอยู่แล้วแต่เธอไม่น่าจะต้องมาจบชีวิตเพราะผมโดยไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ป้าสมพรสบัดแขนผมให้หลุดจากขาแก ลูกสาวของป้าสมพรเธอเดินไปแอบอยู่ตรงมุมมืด เมื่อลูกจ้างเดินลงมาถึงชั้นล่างเธอตกใจที่เห็นผมนอนอยู่เลือดท่วมตัว

 

ผมพยายามเปล่งเสียงออกไปให้เธอวิ่งหนี กว่าที่เธอจะรู้ในสิ่งที่ผมพยายามจะพูดออกไป ลูกสาวของป้าสมพรก็ใช้มีดปักหลังเธอเหมือนกับผม เธอล้มลงเช่นเดียวกับผม แต่เธอก็ยังพยายามดิ้นรน เธอพยายามคลานหนี เลือดของเธอไหลเป็นทาง ลูกสาวป้าสมพรเดินไปหาเธอดึงมีดที่ปักหลังออกและแทงไปอีกครั้ง รอบนี้เธอนอนนิ่งน้ำตาเธอไหลออกมาและคงพยายามร้องขอชีวิตจากสองแม่ลูกคู่นี้ ผมมองเธอและพยายามขอโทษเธอ แต่เธอคงหมดลมหายใจก่อนที่จะได้ยินคำขอโทษจากผม

 

หลังจากนั้นลูกสาวของป้าสมพรก็ลากลูกจ้างของร้านเธอไปหลังร้าน และกำลังเดินมาจัดการผม สองแม่ลูกคุยกันอย่างสนุกปาก “โชคดีจริงๆ ได้เนื้อคนมาทำติ่มซำได้อีกนาน แต่เราต้องกำจัดหลักฐานก่อนรุ่งเช้านะจ๊ะ”

 

ก่อนที่ผมจะหมดลมหายใจ สองแม่ลูกได้บอกผมว่า…แกไม่น่าจะมาขโมยของในร้านนี้เลย ไอ้ขี้ขโมยอย่างแกตายไปก็สมควรแล้ว แต่น่าเสียดายที่แกพาคนอื่นมาตายด้วย ฉันจะบอกอะไรอีกอย่างให้แกรู้ไว้ ติ่มซำที่อร่อยมันต้องใช้เนื้อคน ปรุ่งด้วยสูตรลับของครอบครัวฉัน แกไม่มีวันเข้าใจหรอกเหมือนไอ้แก่ผัวของฉันไงมันถึงต้องจบชีวิตลงอย่างน่าเวทนา ใช่ไหมจ๊ะลูก แล้วสองแม่ลูกก็หัวเราะออกมา

 

By…หัวกลม