เรื่องลี้ลับ…ภูเขาลูกนั้น

 

ว่ากันว่าบนภูเขาลูกนั้นมีอะไรอยู่ทั้งๆที่ภูเขาลูกนั่นเล็กนิดเดียว เรื่องเล่าเรื่องนี้ฉันไม่แน่ใจว่าได้เกิดขึ้นจริงหรือเปล่า เพียงแต่สมัยฉันยังเป็นเด็กชอบฟังคนเฒ่าคนแก่เล่าเรื่องลี้ลับให้ฟังอยู่เสมอ

 

ลุงพร เป็นคนในหมู่บ้านเล็กๆ หมู่บ้านหนึ่ง สมัยนั้นยังไม่มีความเจริญ ไฟฟ้ายังไม่มีใช้ยังคงใช้ตะเกียงเป็นแสงไฟนำทาง ยายของฉันได้เล่าให้ฟังว่า.………ลุงพร หลงภูเขาลูกนั้น ซึ่งปัจจุบันภูเขาลูกนั้นลูกนิดเดียวไม่น่าจะเดินหลงได้เลย ฉันได้แต่คิด? ลุงพรหลงภูเขาครอบครัวและชาวบ้านช่วยกันหาแต่ก็หาไม่พบ ในสมัยนั้นไม่มีไฟ ไม่มีความเจริญ ฉันคิดว่าคงหาตัวกันลำบาก ทุกคนต่างช่วยกันหาหลายวัน จนต้องพึ่งไสยศาสตร์ ยายเล่าต่ออีกว่าต้องทำพิธีกรรมขอเปิดทางให้ลุงพรกลับบ้านซึ่งต้อง เซ่นไหว้ด้วย วัว ควาย หลังจากที่ทำพิธีกรรมเสร็จแล้ว ทุกคนก็ตามหาตัวลุงพรอีกครั้้ง ก็ยังหาไม่เจอ จนเวลาผ่านไปไม่กี่วัน

 

ยายบอกกับฉันว่า ลุงพรเดินลงจากภูเขาลูกนั้นและกลับมาบ้านเอง คนในครอบครัวลุงพรคงดีใจไม่น้อยและชาวบ้านที่รู้ข่าวคราวก็ต่างพากันมาเยี่ยมลุงพรที่บ้าน ทุกคนต่างถามลุงพรว่าไปอยู่ไหนมา ลุงพรก็ตอบว่าหลงอยู่ในป่าภูเขาลูกนั้นหาทางออกมาไม่ได้ และได้เจอบ้านหลังหนึ่ง มีผัวเมียอยู่ด้วยกันเลี้ยงหมูไว้ในคอกและตัวลุงพรเองก็ได้เข้าไปอยู่ในคอกหมูกินอาหารของหมูที่ผัวเมียคู่นั่นเอามาให้หมูกินเพื่อประทังชีวิต ลุงพรขอกลับบ้านหลายครั้งแต่ผัวเมียคู่นั้นไม่ให้ออกมา ลุงพรบอกอีกว่าพยายามออกมาหลายครั้งแต่ก็ยังคงกลับไปอยู่ที่คอกหมูเหมือนเดิม

 

จนกระทั่งผัวเมียคู่นั่นเปิดประตูคอกหมูให้ลุงพรออกมาเอง ลุงพรรีบวิ่งออกมาโดยไม่คิดอะไรทั้งนั้น วิ่งลงจากภูเขาลูกนั้นมุ่งหน้ามุ่งตากลับบ้านจนเห็นทางที่ขึ้นภูเขาเป็นประจำก็รีบกลับบ้านทันที ยายยังเล่าให้ฟังต่ออีกว่า คงเป็นเพราะเราได้ เซ่นไหว้ วัว ควาย สิ่งที่เขาต้องการเขาจึงได้เปิดทางให้ลุงพรกลับบ้านตามที่เราขอ แต่ลุงพรก็ได้เสียชีวิตในเวลาต่อมา ฉันถามยายว่าลุงพรเป็นอะไรถึงได้เสียชีวิย ยายบอกว่า เป็นโรคไข้รากสาด เนื่องจากในสมัยนั้นยังไม่มีการรักษาที่ดีเหมือนสมัยนี้ และการเดินทางไปโรงพยาบาลก็แสนลำบาก ก็รักษากันเองตามสมัยโบราณ

 

By…หัวกลม